2 Ağustos 2012 Perşembe

Origami

Bugün Can kus ve Handan'la origami aktivitesine gittik. İyi cüceler adında Caddebostan'da sevimli kücük bir kitap- oyun evi. Süpriz olarak Tane de babası Alp'le geldi. Birlikte kediler köpekler agac ev ve kayıktan olusan bir pano yaptik demek isterdim ama Can kitap okumak ve oradaki oyuncak geyikle daha cok ilgilendigi icin ben yaptim desem daha dogru olur:) İse gitmeyip oglumla güzel bir günü gecirmek gibisi yok.. Hmmm bir de pizza ziyafeti cektik Andan'la.. Eee daha ne olsun ki.. Fotolar cok yakında efenim..
Can oldu,tamam diyor beni benden aliyor.. Kitabı okuyup bitti dedikten sonra da bi daa diyor. Vındım(lütfen) da derse kim okumaz ki bir kez daha :)) ve sonra bir kez daha bir kez daha ::D

26 Haziran 2012 Salı

Oburixim...

AfaCan'im benim:) en sevdigi yemegi yerken ne kadar mutlu.. Aksam Hale Teyzesinin yaptigi sutlaci da migdeye indirdi ohhhh misss....

14 Haziran 2012 Perşembe

Yabadaba duuuuu::))))

Cankus 1 ay sonra 2 (yaziyla iki!) yasina giriyor.. Koskoca 2 yil hayatimiza bir suru farkli renk katti.. Birlikte güldük, agladik, yemekler yedik, gezdik farkli ülkeler yerler gorduk, uyuduk, gecenin bir yarisi uyandik.. Bir cok ilk yasadik ve yasiyoruz.. Alistigimiz seyler de oldu hala alismaya calistiklarimiz da ve her gun yeni yeni tanistigimiz huylar da... Kimi zaman duygusal bir sarki mirildanirken gozleri dolabilen uslu melegim, kimi zaman elindeki oyuncagiyla kafa goz yaran bambamim.. sarkilar mirildanan bir serceden gicirdayan sesler cikaran bir kargaya her renk var paletinde.. Hepsi kabulüm yeter ki sonunda gozlerinin ici hep boyle gulsun..

28 Mayıs 2012 Pazartesi

Ben geldim anacımmmm:)))

Eveeeeet, nerde kalmıştık?!? :)

En son 1 yıl önce yazmış annem buraya, ama bu sırada bos durmamış, adıma açtığı canbozacioglu@gmail.com adresine mailler yazmış, ilerde ben büyüyünce okuyayım diye.

Ama burdan da hayatımda neler olup bittiğini kısa kısa notlarla ve fotoğraflarla anlatmaya devam etmeye karar vermiş..

Biliyorum uzun zaman oldu benden haber almayalı, ben bu zaman içerisinde kocaman bir adam oldum çıktım:)

Yaşımda yürümeye başladım. (Bir ara 1. yaşgünümden fotoları da paylaşırım merak edenlerle..) 2 yaşıma 1,5 aydan az kaldığı şu günlerde de konuşma işi üzerine yoğunlaşmış durumdayım... Olacak biliyorum, aslında konuşulan her şeyi anlıyorum da onlara cevap veremiyorum, sıkıntı orda.. ama bir şekil anlaşıyoruz.
Adıgı ya kaplumbağa diyor bu büyükler, bildiğin bıgı'ya da kiraz.. işte bu durum biraz zorluyor beni, hepsine tuhaf tuhaf isimler vermişler, benim de öyle söylememi bekliyorlar, deli bu büyükler yaaa:))) Neyse, idare edicez artık napalım.. (Mami=Mavi, Agak=Ayak, Adadıınn=Yasasın, Ben de, kalk, aç, at, ....)

Anlatacak çok şey var elbette ama ben bugünümden başlayım anlatmaya, ara ara flash back yapıp hem kendi hafızamı tazeler hem de size geçen bir yılımı anlatmaya çalışırım...

Annemin işe başladığını biliyorsunuzdur herhalde, 2011 Mayıs sonunda (yani buraya yazmayı bıraktıgı zaman:( ..) O'nu çok özlüyorum ve O'nun da beni özlediğini biliyorum ama, aslında günümü çok keyifli geçiriyorum. Sadece sabah ayrılırken ağlıyorum, sonra geçiyor.. 2 aydır benimle birlikte olan bir ablam var, ismi Handan, ben ona kısaca Andan diyorum, beni çok seviyor, ben de Onu:) Birlikte resimler yapıyoruz, yapışkanlı kağıtlardan evler kesip süslüyoruz, hayvan figürleri yapıp onları pipetlere yapıştırıyoruz... KEsme biçme işleri Andan'dan, yapıştırma ve hatta sonrasında sıkılıp onları sökme işleri benden. Bazen de kullandığımız minik uğurböceği gibi şeylerin tadına bakmakla sorumlu kişi de yine benim. (Gördüğünüz gibi aslında Andan benim yardımcım, bütün ağır iş bende ;))
Bugün harika bir Adıgı yaptık mesela kağıttan, bir de ip taktık..
İŞte günlük hayat böyle kahvaltı - aktivite - uyku -öglen yemegi - aktivite - ara öğün - aksam yemegi - annem ve babamla oynayıp yatma (21:30'da) seklinde geçiiip gidiyor.. Gün içinde beni hiç yalnz birakmayan babannem - dedem ya da annannem - dedemle günüm daha da güzelleşiyor ...

Anlatacak çok şey var, ama en önemlisi ben güzel güzel büyüyorum. Hatta babamın motorcu arkadaşlarıyla İspanya'ya gittiği şu günlerde evin erkeği benim ve anneme ben bakıyorum.. Onu geceleri koruyabilmek için sık sık uyanıyorum ve asayiş berkemal mi diye bir bakıyorum...

Bugüne kadar ufak ufak hastalıklarım oldu, ama annemleri en çok endişelendiren sonradan adının 6. hastalık olduğunu öğrendikleri ateşli hastalığım oldu. 42'ye çıkan ateş annemi çok ama çok endişelendirdi. Neyse, 3 gün sonrasında hiçbir şeyim kalmamıştı. Bu aralar da biraz öksürüyorum, annem bir doktora götürecekmiş beni.. Üfff.. Geçer işte ne gerek var gitmeye anlamıyorum...

Bu arada ilk traşımı oldum, saçlarım artık kısaaa:)) 6 Mayıs 2012 tarihinde güzel bir Pazar sabahında kestirdik saçlarımı ilk kez ... O güne ait bir foto da bulup koyarım yine buraya ama şimdi çok uykum geldi, yatmalıyım...

Beni özleyen herkese kocaman bir merhaba...

......