13 Haziran 2010 Pazar

34. hafta notları


O kadar isterdim ki şöyle kedilere, köpeklere dokunup, sımsıkı sarılabilmeyi. Hayır sevmiyor da değilim, daha çok korku diyelim. Özellikle kedilerden. Gerçi minicik bir köpekten elimdeki poşeti fırlatarak kaçtığım ve sonra apartmana kapıcımızın evinden girdiğim günü unutmuş değilim :) Ama çocuğum hayvanları çok sevsin, onlara dokunabilsin, hatta belki biraz ileri gidersem bir canlı beslesin istiyorum.
Annesi bu kadar korkarken babasına büyük iş düşüyor tabi, alıp bir yerlere götürüp börtü böceği sevdirmesi lazım. Bir adam düşünün ki otel odasının kapısında gördüğü minik, turuncu, sevimli mi sevimli (!) semendere dokunmak istiyor.
Bense fil beslemek için meyvelere 5 dolar verip sonra hayvanın hortumu bana yaklasırken parmak ucumla tuttugum icin meyveyi düsüren, sokaktaki kedilerin bana yaklastigini metrelerce uzaktan görebilen ve kacma konusunda kendini epey geliştirmiş biriyim.
Bir zamanlar evimizdeki kanaryayla yaşadığım başka bir hikaye de benim ondan kaçmaya çalışırken yerdeki tencerenin içine girip ayak tırnağımı kırmamla sonuçlanmıştı.. Yok kardeşim olmuyor işte zorlamanın anlamı yok..
Bakalım bizim kuzucugun arası nasıl olacak hayvanlar alemiyle...:))
Bugün itibariyle 34. haftadayız.. Dolu dolu geçen 34 hafta.. Can'ım, yavrum beni bu konuda da üzmeyerek başaşağı dönmüş bulunmakta:D Cumartesi bu güzel haberi ve 2.200 kg oldugunu ögrendik ... böyle giderse 3 kilo 300 gr civarında doğması muhtemelmiş.. hayırlısı.. önemli olan kilosu değil sağlığı benim icin.. Geçen haftalarda okuduğum 'Çocuğum Yemek Yemiyor' adlı kitabın bana kazandırdığı (ve umarım sonra da unutmam ve uygulayabilirim) en önemli şey bu.. Çocuğumun kilosuna takılmayacağım ya da az veya çok yiyor olmasına.. midesi minicik zaten.. neyse, şimdilik asayiş berkemal kısacası.. 2 hafta sonra ilk kez NST ye gireceğim.. Sona yaklaşıyoruz galiba şaka maka. yaa ben çok sevdim bu hamileliği amaa:))
Tabi bel, sırt, bacak ağrıları, ayak şişmeleri, reflü, uyku problemleri, kilo alımı vs.. vss.., hafif ve ciddi şeyler olmasalar da, hamileliğim boyunca bu ufak zorlukları, güzellikleri, her şeyden önce ilkleri yaşadım. O yüzden hiçbir problemi önemsemiyorum.. sadece oğlum iyi olsun, sağlıkla gelsin, ben başka bir şey istemem. Bir şey daha isterim aslında, bütün bebişler sağlıkla doğsun, güzel güzel büyüsünler yuvalarında..
...

6 yorum:

  1. inşallah..hepsi sağlıklı gelsin kuzucukların ...:)

    YanıtlaSil
  2. tubacığım az kaldı gerçekten, sürecin olması gerektiği gibi gitmesine sevindim. öpüyorum seni kocaman

    YanıtlaSil
  3. gerçekten az kalmış ya,çok heyecanlı

    YanıtlaSil
  4. Ay ben epeydir ziyarete gelememiştim haftalar ne çabuk geçmiş, bence de hamilelik çok güzel, ikincide daha deneyimli olacağız inş. nasıl bir duygudur ben onu da merak ediyorum :D hayırlısıyla doğsun inş. can cana selamlar :)

    YanıtlaSil
  5. İnşallah Hande:))

    Burcu, gerçekten de az kaldı.. heyecanla son 40 günü yasıyoruz..

    Özge, yoksa phaselis e mi gittiniz:)) ?? biz de gecen hafta ordaydık ve biz de normalde tatil köyü tatili yapmayız.. geçen yıl 3 hafta motorla koy koy gezmiştik mesela.. Rus doluydu da phaselis acaba sen de ordan mı bahsediyorsun dedim blogunda?!

    Zaman akıl almaz şekilde hızlı geçiyor Ümmühan. ve bence hamileyken hiç hiç anlamıyor insan:)) Can Can'a ümmühan teyzesinin selamını söyledim bile :)))

    YanıtlaSil
  6. Ay Tuba çok alemsin :)) çok güldürdün beni
    Sen gel Karamel'le tanış kedi korkusu kalmayacaktır sende :))

    YanıtlaSil